ซึง
(SUENG)

ซึง เป็นเครื่องดนตรีเครื่องสายที่สำคัญของดนตรีพื้นบ้านล้านนา 
มีเอกลัษณ์และบทบาทสำคัญทางภาคเหนือของไทย  

ลำตัว โครงสร้างทำจากไม้พื้นเมือง เช่นไม้สัก ไม้ประดู่ 
              บางครั้งก็มีการแกะสลักลวดลายประดับ 
              ขุดเป็นโพรงเป็นกล่องเสียง  และใช้ไม้แผ่นบางปิดด้านหน้า 

 
สายซึง มีสี่สาย ตั้งเสียงเป็นคู่ สายทำจากลวด เช่นสายเบรคจัรยาน
                  ปัจจุบันมักจะ ใช้สายกีต้าร์แทน    

ลูกบิด ใช้ตั้งสาย แบบดั้งเดิมเป็นแท่งไม้
              ปัจจุบันนิยมลูกบิดกีต้าร์เพื่อตั้งสายได้ง่ายขึ้น

นมซึง(เฟรต)  ทำจากไม้ ปัจจุบันมี การใช้โลหะเฟรตกีต้าร์แทน

ไม้ดีด   เป็นกระดูกสัตว์ หรือ พลาสติก และ ปิ๊กกีต้าร์  

ซึงมีสามขนาด 

ซึงหลวง เป็นซึงที่่ขนาดใหญ่สุด ให้เสียงต่ำทุ้ม   
ซึงกลาง  ขนาดเล็กกว่าซึงหลวง
ซึงเล็ก  เป็นซึงขนาดเล็กสุดให้เสียงสูง เสียงแหลมที่สุด

การตั้งสาย 

ซึงหลวง
การตั้งสาย  คู่ 4     C3C3    F3F3
การตั้งสายคู่    5    C3C3     G3G3

ซึงกลาง
การตั้งสาย แบบคู่ 4          G3G3     C4C4
การตั้งสายแบบคู่    5         G3G3     D4D4
ซึงกลางมีขนาดเล็กกว่าซึงหลวง 
ตั้งเสียงสูงกว่า ซึงหลวง
เช่น   ซึงหลวง ตั้ง   C3  F3  ซึงกลางตั้ง    G3   D4
และตั้งให้เข้า กับเสียงสะล้อ    เช่น
ซึงกลาง ตั้ง G3 D4    สะล้อตั้งเป็น C4  G4

ซึงเล็ก
ตั้งสาย คู่4  หรือ ภาษาท้องถิ่นเรียกว่า
ซึง ลูก 3
C4C4    G4G4