ซึง
(SUENG)

ซึง เป็นเครื่องดนตรีเครื่องสายที่สำคัญของดนตรีพื้นบ้านในดินแดนล้านนา 
มีเอกลัษณ์และบทบาทสำคัญทางภาคเหนือของไทย  

ลำตัว โครงสร้างทำจากไม้พื้นเมือง เช่นไม้สัก ไม้ประดู่ 
              บางครั้งก็มีการแกะสลักลวดลายประดับ 
              ขุดเป็นโพรงเป็นกล่องเสียง  และใช้ไม้แผ่นบางปิดด้านหน้า 

 
สายซึง มีสี่สาย ตั้งเสียงเป็นคู่ สายทำจากลวด เช่นสายเบรคจัรยาน
                  ปัจจุบันมักจะ ใช้สายกีต้าร์แทน    

ลูกบิด ใช้ตั้งสาย แบบดั้งเดิมเป็นแท่งไม้
              ปัจจุบันนิยมลูกบิดกีต้าร์เพื่อตั้งสายได้ง่ายขึ้น

นมซึง(เฟรต)  ทำจากไม้ ปัจจุบันมี การใช้โลหะเฟรตกีต้าร์แทน

ไม้ดีด   เป็นกระดูกสัตว์ หรือ พลาสติก และ ปิ๊กกีต้าร์  

ซึงมีสามขนาด 

ซึงหลวง เป็นซึงที่่ขนาดใหญ่สุด ให้เสียงต่ำทุ้ม   
ซึงกลาง  ขนาดเล็กกว่าซึงหลวง
ซึงเล็ก  เป็นซึงขนาดเล็กสุดให้เสียงสูง เสียงแหลมที่สุด

การตั้งสาย 

ซึงหลวง
การตั้งสาย  คู่ 4     C3C3    F3F3
การตั้งสายคู่    5    C3C3     G3G3

ซึงกลาง
การตั้งสาย แบบคู่ 4          G3G3     C4C4
การตั้งสายแบบคู่    5         G3G3     D4D4
ซึงกลางมีขนาดเล็กกว่าซึงหลวง 
ตั้งเสียงสูงกว่า ซึงหลวง
เช่น   ซึงหลวง ตั้ง   C3  F3  ซึงกลางตั้ง    G3   D4
และตั้งให้เข้า กับเสียงสะล้อ    เช่น
ซึงกลาง ตั้ง G3 D4    สะล้อตั้งเป็น C4  G4

ซึงเล็ก
ตั้งสาย คู่4  หรือ ภาษาท้องถิ่นเรียกว่า
ซึง ลูก 3
C4C4    G4G4  

The *sueng* is an important string instrument in the folk music
of the Lanna region, holding a distinct identity and
a significant role in Northern Thai culture.

Its body is constructed from local woods.
The wood is hollowed out to create a sound chamber,
with a thin wooden board attached to the front.
The body is sometimes decorated with intricate carvings.

The *sueng* features four strings, arranged in pairs.
Traditionally, these were made from metal wire
such as bicycle brake cables though modern players
often use guitar strings instead.

Tuning pegs, originally simple wooden rods, are now commonly
replaced with guitar-style machine heads for easier tuning.

The frets (*nom sueng*) were traditionally made of wood,
but today, metal guitar frets are frequently used.

For plucking, a plectrum made from animal bone, plastic,
or a standard guitar pick is used.

There are three sizes of *sueng*:

The *sueng luang* is the largest, producing a deep,
low-pitched sound.
The *sueng klang* (medium *sueng*)
is smaller than the *sueng luang*,
while the *sueng lek* (small *sueng*)
is the smallest, producing the highest, sharpest pitch.

Tuning:

*Sueng luang*: Tuned in intervals of a perfect fourth
(C3–C3, F3–F3) or a perfect fifth (C3–C3, G3–G3).

*Sueng klang*: Tuned in intervals of a perfect fourth
(G3–G3, C4–C4) or a perfect fifth (G3–G3, D4–D4).

The *sueng klang* is smaller than the *sueng luang*
and is tuned to a higher pitch; for example,
while a *sueng luang* might be tuned to C3 and F3,
a *sueng klang* would be tuned to G3 and D4.
For the *salo* (a traditional bowed string instrument),
the *sueng klang* (medium-sized plucked string instrument)
is tuned to G3–D4, while the *salo* is tuned to C4–G4.

The *sueng lek* (small plucked string instrument)
is tuned in fourths referred to locally as
with the strings set to C4–C4 and G4–G4.