โหวด
(WOT)

โหวด(WOT)    เดิมใช้แกว่งให้เกิดเสียงดังในดินแดนอิสาน  ต่อมาพัฒนาเป็นเครื่องดนตรี
ของวงดนตรีพื้นเมืองประเภทเครื่องเป่า

ส่วนประกอบ
ลูกโหวด
จากไม้ตระกูลไผ่ ชนิดเดียวกันกับที่ใช้ทำแคน ช่างแคนนิยมเรียกไว้ชนิดนี้ว่า ไม้กู่แคน 

แกนโหวด
เป็นส่วนสำหรับนำลูกโหวดมาติดเรียงเข้าด้วยกัน ตามลำดับโน้ต ทำจากลำไม้ไผ่ เหลา
และปาดเฉือนทำเป็นหางด้วย

หัวโหวด
หัวโหวดมีลักษณะ ปลายมน วางใต้ริมฝีปาก และ ใช้ลมผิวไปที่ปากท่อลูกโหวดขนาดต่างๆ
เกิดเป็นเสียงโน๊ต
หัวโหวดทำเพื่อให้หมุนโหวดได้ง่าย ในการเป่า
ดั้งเดิมทำจากขี้สูด ผสมกับยางไม้ เช่น ต้นจิก ต้นแคน ปัจจุบัน อาจใช้วัสดุอย่างอื่น ทดแทน