เครื่องดนตรี

เครื่องดนตรีพื้นบ้านของปกากะญอ คือชาวกระเหรี่ยง 
ลักษณะของเตหน่่า ส่วนลำตัวใช้ไม้ ต่อกัน หรือ ขุดเป็นโพรง
คล้ายเรือ  ทำหน้าที่กล่องเสียง ด้านบนเป็นแผ่นโลหะ
ทำจากปิ๊บสังกะสี   ส่วนคอ ติดลูกบิดตั้งสาย
สาย เบรค จักรยาน  หรือสายเบรค หรือสายครัชมอเตอร์ไซค์
ปัจจุบันมีการดัดแปลงใช้ลูกบิดกีต้าร์ แทน
ไม่ได้มีขนาดสัดส่วนที่แน่นอน มีทั้งแบบเรียบง่าย มีการแกะสลัก 
ด้วยมือ ตกแต่ง ขึ้นอยู่กับคนทำ  จึงมีรูปแบบที่หลากหลายมาก
อ่านเพิ่มเติม     
คลิปวีดีโอ      
1 เตหน่าของสิวา   คำบอกเล่า การทำเตหน่าตัวแรกตัวเดียวของสิวา
                                  และเพลงบรรเลงเตหน่า

สารคดี เตหน่า

TENA is a traditional musical instrument of the Karen people.

เตหน้าแบบโบราณ ใช้ไม้เป็นลูกบิดตั้งสาย เป็นแท่งไม้หมุนตั้งสายขึง

ตัวนี้เป็นเตหน่าทำมือ ของจอแม็ปโพ  จากการได้พูดคุยเหมือนเขาตั้งสาย
ตามเสียงคนร้อง  ผมเห็นเขาตั้งสายโดยการฟังไม่ได้ใช้เครื่องตั้งสาย
เมื่อผมบันทึกกลับมาเปิดฟัง เพลงที่ได้บันทึกเสียงไว้
มันตรงกับคีย์ Bm  พอดี   ตอนแรกผมว่าจะเอามาทดลองตั้งสาย เป็นสากล
และเล่นเอง  ผสมดนตรีสากลเอง  ก็เลยไม่ต้องเล่นเองแล้ว
ใส่ผสมเครื่องสากลไปเลย  

2 บทเพลงเตหน่า  
ต้นฉบับเพลงร้องและเล่นเตหน่า      แบบดั้งเดิมโดย จอแมะโพ  
3 เพลงเตหน่าผสมเครื่องดนตรีอื่น  
ดนตรีทดลอง นำเพลงมาเติม เครื่องดนตรีต่างๆ

เครื่องดนตรีที่มีประวัติยาวนาน ของประเทศจีน
กู่เจิงตัวนี้เป็น ไม้จื่อถานรุ่นเก้ามังกร
จากค้นข้อมูลพบว่า ไม้จื่อถาน (zitan wood )
หรือ ภาษาไทยเรียกว่าไม้จันทน์แดง(Pterocarpus santalinus)  
เป็นไม้เนื้อแข็งสีแดงเข้ม หรือ ม่วงดำ  เป็นโตช้า
แข็งแกร่ง มีน้ำหนักมาก  ทางจีนตอนใด้ และเวียดนาม
กู่เจิงเป็นรุ่นเก่าแกะสลักด้วยมือ ให้เสียงหนักแน่นมีพลัง มีมิติ ลึก กังวาล 

กู่เกิงไม้หนานมู่(nanmu)  จากข้อมูลพบว่า ต้นไม้ท้องถิ่นที่มีชื่อเสียง
แถบจีนตอนใต้   มีลักษณะพิเศษสีเหลืองทองเป็นต้นไม้ เนื้อแข็ง 
ที่มีอายุยืนโตช้า ต้นที่โบราณมีอายุได้นับพันปีมีขนาดใหญ่
เมื่อก่อนจึงนิยม   สร้างบ้าน ทำเฟอนิเจอร์ สร้างวังในยุคราชวงค์หมิง
และ ราชวงศ์ชิง   ปัจจุบันเป็นต้นไม้อนุลักษณ์ และ หายาก
กู่เจิงตัวนี้ ให้เสียงมีลักษณะ นุ่มนวลอ่อนหวาน สดใส  

กู่เจิงตัวนี้ ได้มาจากนักดนตรีจีนพูดภาษาไทยไม่ได้
ไม่ค่อยทราบข้อมูลรายละเอียดนัก  มีป้ายยี่ห้อตุนหวง 
เป็นยี่ห้อที่ผลิตเครื่องดนตรีจีนมากมายหลากหลายชนิด
หลายเกรด ตั้งแต่นักเรียนฝึกหัด จนถึงมืออาชีพ    

กู่เจิงขนาด 120 cm  ย่อขนาดให้
พาเดินทาง ได้สะดวกขึ้น  

กู่เจิงโบราณ มี16 สาย  

สายเป็นเส้นลวดเล็กๆ คล้าย เครื่องดนตรีดั่นทรานของเวียดนาม
แต่มีขนาดใหญ่กว่ายาว  มีลักษณะเสียงแหลมเล็ก ใส
มีหมุดไม้ตั้งสายอยู่ด้านบน เหมือนดั่นทราน
ของเวียดนาม  ยังไม่ค่อยทราบข้อมูล ได้ทดลองตั้งสาย เป็น คีย์ C เหมือนดั่นทราน 

 เครื่องดนตรีพื้นบ้าน ประเทศจีน  เก่าแก่มีพบหลักฐานทางประวัติศาสตร์
มาแต่โบราณ   มีเจ็ดสาย  มีเสียงเบา นุ่มลึก สงบ 
กู่ฉินที่มีคุณภาพสูง  จะใช้วัสดุไม้หายาก
ขั้นตอนการทำมีความละเอียดอ่อนจึงมีราคาสูงมาก
 

 เครื่องดนตรีของประเทศของญี่ปุ่น มี 13 สาย
ยาวประมาณ 182 CM  ลักษณะโครงสร้างคล้าย กู่เจิงของจีน
ด่านทรั่น ของเวียดนาม  โกโตะใช้ไม้ คิริ  

 เครื่องดนตรีพื้นบ้านประเทศเวียดนาม
ลักษณะคล้ายกู่เจิงของจีน  มีเอกลัษณ์ด้วยการ ประดับมุก รอบตัว มี16สาย มีหมุดไม้ตั้งสาย

อยู่ด้านบน ตั้งสายเป็นคีย์ C  แบบเพนทาโทนนิค
มีที่ดีดเป็นโลหะสวมนิ้ว

 เครื่องดนตรีพื้นบ้านประเทศเวียดนาม
ย่อขนาดสัดส่วนจากดั่นทรานขนาดมาตรฐาน
มี16สาย มีหมุดไม้ตั้งสายอยู่ด้านบน
ตั้งสายเป็นคีย์ C  แบบเพนทาโทนนิค
มีที่ดีดเป็นโลหะสวมนิ้ว

 เครื่องดนตรีพื้นบ้านประเทศเวียดนาม
เป็นเครื่องดนตรีมีสายเส้นเดียว ที่มีเอกลักษณ์
เฉพาะตัวใช้เทคนิคพิเศษ  การโยกเสา และ
สร้างเสียงฮาร์โมนิกส์ ระหว่างปลายสันมือ กับสาย 
ทำให้เกิดเสียงโน๊ตต่างๆ 

 เครื่องดนตรีประจำชาติพม่า มีมาแต่โบราณ
มีความสำคัญในวัฒธรรมพม่า
สมัยก่อนใช้เล่นในราชสำนัก
ปัจจุบันพบมีมีการเล่นกันโดยทั่วไป
ถูกพัฒนาจนปัจจุบัน มีขนาดมาตรฐานที่ 16 สาย 

ซันชิน เครื่องดนตรีพื้นบ้าน  ประเทศญี่ปุ่นดั้งเดิม
จากหมู่เกาะริวกิว ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของโอกินาวา
ซันชินมีคอยาว โดยทั่วไปทำจากไม้มะเกลือโอกินาวา
ไม่มีเฟรต  ลำตัวแบบดั้งเดิมหุ้มด้วยหนังงูเหลือม
ปัจจุบันมักจะใช้วัสดุสังเคราะห์แทน
มีสายสามสายที่ดีดด้วยปิ๊กสวมนิ้ว ซึ่งมักทำจากเขาควาย
เครื่องดนตรีชนิดนี้ขึ้นชื่อในเรื่องโทนเสียงที่นุ่มนวลและสงบ
ขนาดกะทัดรัดและน้ำหนักเบา 

ซันชิน เครื่องดนตรีพื้นบ้าน  ประเทศญี่ปุ่นดั้งเดิม
จากหมู่เกาะริวกิว ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของโอกินาวา
ซันชินมีคอยาว โดยทั่วไปทำจากไม้มะเกลือโอกินาวา
ไม่มีเฟรต  ลำตัวแบบดั้งเดิมหุ้มด้วยหนังงูเหลือม
ปัจจุบันมักจะใช้วัสดุสังเคราะห์แทน
มีสายสามสายที่ดีดด้วยปิ๊กสวมนิ้ว ซึ่งมักทำจากเขาควาย
เครื่องดนตรีชนิดนี้ขึ้นชื่อในเรื่องโทนเสียงที่นุ่มนวลและสงบ
ขนาดกะทัดรัดและน้ำหนักเบา 

เครื่องดนตรีโบราณของประเทศจีน มีสี่สาย

ของจงรวนคือG 2 D 3 G 3 D 4 [ 3 ]
นอกจาก นี้ยังสามารถปรับจูนเป็น
G 2 D 3 A 3 E 4หรือA 2 D 3 D 3 D 4
หรือรูปแบบอื่นๆ ตามความต้องการในโน้ตเพลง
หรวน มี 5 ขนาด

gaoyinruan เสียงสูง G3-D4-G4-D5
xiaoruan   เล็ก  D3-A3-D4-A4
zhongruan กลาง G2-D3-G3-D4
daruan   ใหญ่(เบส) D2-A2-D3-A3
diyinruan                   G1-D2-G2-D3  

เครื่องดนตรี ต้นกำเนิดมากจาก หร่วน 
ลำตัวเป็นทรงกลม มีขนาดเล็กกว่า
yue    ภาษาจีน แปลว่า พระจันทร์
qin     ภาษาจีนแปลว่า พิณ

การตั้งสาย

ADad
GDgd

บางคนเรียกว่า หลิวฉิน (Liuqin) 

เป็นเครื่องดนตรีประเภทเครื่องสายดีดของจีน 

มีลักษณะคล้ายคลึงกับผีผา (Pipa) แต่มีขนาดเล็กกว่า

และมีเสียงที่แหลมสูงกว่า 

ป็นเครื่องดนตรีประเภทเครื่องสายดีดของจีนที่มีประวัติยาวนานกว่า 2,000 ปี ถือเป็นหนึ่งในเครื่องดนตรีจีนที่เก่าแก่และเป็นที่รู้จักมากที่สุด

ลักษณะเด่น

• รูปร่าง: ตัวเครื่องมีรูปร่างคล้ายผลสาลี่หรือลูกแพร์ผ่าครึ่ง 

• มีคอและก้านดีดที่ยาว

• จำนวนสาย: ผีผาสมัยใหม่มักมี 4 สาย

• เสียง: มีเสียงที่ก้องกังวานและสามารถแสดงอารมณ์ได้หลากหลาย 

• ตั้งแต่เสียงที่ไพเราะนุ่มนวลไปจนถึงเสียงที่ดุดันและแข็งแกร่ง

• วิธีเล่น: ผู้เล่นจะวางผีผาไว้บนตักและใช้มือขวาดีดสาย

•  โดยอาศัยเล็บมือหรือเล็บเทียมสวมปลายนิ้ว ส่วนมือซ้ายจะทำหน้าที่กดสายเพื่อเปลี่ยนระดับเสียง

ไม่พบข้อมูลที่บันทึกไว้ในหนังสือหรือตำรา
สืบได้ข้อมูลจากการบอกเล่าได้ว่า
ชื่อ ตั้วอ้วง หรือ ง้วน
เครื่องดนตรีจีน เล่นในวงดนตรี แต้จิ๋ว
ประดิษฐ์ขึ้นในไทย   เลิกผลิตมานานหลายสิบปี 
ปัจจุบันแทบไม่พบเห็น ใครเล่น
เป็นเครื่องดนตรีที่ให้เสียงต่ำ  
เทียบกับวงสากล คือ ดับเบิ้ลเบส
ด้านหน้าที่ติดกับหย่อง เป็นหนังแพะ 

พิณซิต้ารา  ตัวนี้ผลิตที่
ประเทศอาเจนตินา  มี 15 สาย
เป็นเครื่องดนตรีพื้นบ้านของยุโรปกลาง
ประเทศอิตาลี  ปัจจุบันมีผลิตในหลายประเทศ
เช่น เมกซิโก ฮ่องกง  อาเจนตินา   โคลัมเบีย อิตาลี

Banduria คือเครื่องดนตรีประเภทเครื่องสาย
แบบดีดจากสเปน  มีลักษณะคล้ายแมนโดลิน
ส่วนใหญ่ใช้ในดนตรีพื้นบ้านสเปนและฟิลิปปินส์ เครื่องดนตรีนี้มีลักษณะเด่นคือมีสายเหล็ก 12 เส้นตัวนี้เป็นของประเทศฟิลิปปินส์ มี 14 สาย 

เครื่องดนตรีเครื่องสายของประเทศรัสเซีย 
มีสามสายใช้ดีด กล่องเสียงเป็นรูปสามเหลี่ยม  มีขนาดต่างๆ
piccolo                   ขนาดเล็กสุดให้เสียงแหลม

prima                       ขนาดเล็ก  เป็นขนาดมาตรฐานเล่นทั่วไป  เล่นทำนอง  คอร์ด secunda ,             ให้เสียงกลาง
alto                         ให้เสียงกลางต่ำ
bass                          ให้เสียงเบส
contrabass   ขนาดใหญ่  ให้เสียงเบส วางกับพื้นเวลาเล่น
(ในภาพคือขนาดเล็ก prima  ต้งสาย  E4, E4 , A4)

 เครื่องดนตรีประดิษฐ์ขึ้นจากนาโกย่า
ประเทศญี่ปุ่น คศ.1912
โดยนักดนตรี โกโรโมริตะ
เป็นการผสมเครื่องสายกับระบบปุ่มกดโน๊ต

เครื่องดนตรีพื้นบ้านนิยมเล่นกันอย่างกว้างขวาง ภาคอิสาน และประเทศลาว  
มีเสียง และ การเล่นที่เป็นเอกลักษณ์     มีสายมาตรฐานที่  3 สาย
และ พบเห็นแบบทั้ง สองสาย และ สี่สาย อยู่บ้าง 

พิณโปร่งอิสานไม้ขนุน  ทำทรงโบราณ
ปัจจุบัน ระยะช่วงเฟรตได้ถูกปรับให้ได้โน๊ตสากล
จึงเล่นเข้ากับเครื่องดนตรีสากลได้
ตั้งโน๊ตสายเปล่าเป็น  E A  E

เป็นซึงขนาดใหญ่   มีเสียงต่ำทุ้มกว่า ซึงกลาง ซึงเล็ก
เครื่องดนตรีพื้นบ้านภาคเหนือของประเทศไทย
เป็นไม้ขุด ปะกบไม้บางที่แผ่นหน้า
มีสี่สาย  ตั้งสายเป็นคู่    ตัวนี้เป็นซึงแบบโบราณ ขนาดกลาง
ใช้ลูกบิดไม้ตั้งสาย  รุ่นหลังๆ มันจะแทนด้วยลูกบิดกีต้าร์
เพื่อให้หมุนตั้งสายง่ายขึ้น

เครื่องดนตรีพื้นบ้านภาคเหนือของประเทศไทย
เป็นไม้ขุด ปะกบไม้บางที่แผ่นหน้า
มีสี่สาย  ตั้งสายเป็นคู่    ตัวนี้เป็นซึงแบบโบราณ ขนาดกลาง
ใช้ลูกบิดไม้ตั้งสาย  รุ่นหลังๆ มันจะแทนด้วยลูกบิดกีต้าร์
เพื่อให้หมุนตั้งสายง่ายขึ้น

ซึงขนาดเล็ก มีเสียงสูงกว่่าซึงขนาดกลาง
ตัวนี้เป็นแบบโบราณ ลูกบิดเป็นไม้ 

แมนโดลา หรือ บางครั้งเรียกว่า octave mandolin เครื่องสายประเภทดีด
หาพบน้อยกว่าแมนโดลิน แต่เป็นต้นกำเนิดของแมนโดลิน
คำว่าแมนโดลิน  มีความหมายว่า แมนโดลาตัวเล็ก
แมนโดลา  มีแปดสาย ตั้งเป็นคู่เช่นเดียวกับแมนโดลิน 
มีระดับเสียงเดียวกับ วิโอลา คือ คือตั้งสาย
C3  G3  D4  A4
นอกจากนั้นในกลุ่มตระกูลนี้ ยังมี แมนโดเชลโล่   แมนโดเบส
ที่เทียบตำแหน่ง กับเชลโล่ และเบส  

 bowlback mandolin เป็นแมนโดลิน เครื่องสายประเภทดีด
หลังเป็นชามโค้งมน  หรือ หลังเต่า 
มีแปดสาย ตั้งสายเป็นคู่ ระดับเสียงเดียวกับไวโอลิน 
ตั้งโน๊ตสายเปล่า  G  D  A  E
มีต้นกำเนิดจากประเทศอิตาลี
เริ่มนิยม ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1713
และแพร่หลายในประเทศอังกฤษ
แมนโดลินตัวนี้ยี่ห้อ suzuki 
ผลิตประเทศญี่ปุ่น

อ่านเพิ่มเติม

mandolin style A  แมนโดลิน รูปทรง A
ไม้ด้านหลังเป็นแผ่นเรียบตรง
มีแปดสายตั้งสายเช่นเดียวกับแมนโดลินหลังเต่า 

มีชื่อเรียกตามท้องถิ่นต่างๆ
RUBOB,  RABAB ,RUBAB

เครื่องดนตรีพื้นบ้าน ชาวอุยกูร์ ชินเจียง และ

 อุสเบกีสถาน (uzbekistan)

พิณพื้นบ้านทางภาคอิสาน
ใช้ไม้ไผ่ประดิษฐ์เป็นพิณ มีสามสาย
ตั้งสายเหมือนพิณอิสาน โดยทั่วไปคืด
E A  E

เครื่องดนตรีประเทศ อินเดีย ประดิษฐ์ขึ้นในช่วง
คศ.18xx  นักประวัติศาสตร์ระบุว่า เป็นเครื่องดนตรี
ที่พัฒนามากจาก เซต้าร์ เครื่องดนตรีเก่าแก่ของ
ประเทศอิหร่าน   

 ซีต้าร์ตัวนี้มีน้ำเต้าตรงส่วนหัวถอดได้
สายหลักมี 7 เส้น
และสายพ้อง  

เครื่องดนตรี ของประเทศญี่ปุ่น

บิวา มีหลายชนิด  ตัวนี้เป็น  satsuma biwa
เป็นพิณโบราณใช้ไม้ที่มีอายุ มาขุดเป็นลำตัว  
มีขั้นตอนการทำด้วยมือที่ปราณีต
จึงมีราคาสูง มีเสียงโน๊ตจำกัดเฉพาะ  
ปัจจุบันจึงมีคนเล่นน้อย  และ
มักจะเป็นการ อนุลักษณ์ 

เครื่องดนตรีโบราณ พื้นบ้าน ของชาวเขาเผ่าลีซอ 

มีสามสาย เป็นไม้เนื้อแข็ง ด้านหน้ากล่อง
เสียงเป็นหนังสัตว์ น่าจะเป็นตะกวด

กีต้าร์โปร่ง ที่มีไมค์บรรจุอยู่ภายใน
เพื่อเก็บเสียงอะคลูสติก ของกีต้าร์
รูปแบบวงจร มีแบบ ไม่ต้องใส่แบตเตอรี่
ต้องใช้แบตเตอรี่ เรียกว่าแบบแอคทีฟ
จะมีภาคปรีแอมป์ขยายปรับแต่งสัญญาน 
และส่งสัญญาน ออกไปใช้งานออกตู้แอมป์
หรือ ต่อเข้ามิกเซอร์

 

กีต้าร์โปร่งมี 12 สาย  กำเนิดขึ้นปลายศตวรรษที่19
ลักษณะการเล่นเหมือนกีต้าร์หกสายทั่วไป
แต่จะเพิ่มสายแต่และเส้นเป็นคู่ขึ้นมา
และ นิ้วกดพร้อมกันเป็นคู่สองสาย
ทำให้เกิดเสียงดังประสานเพิ่มขึ้นมา  

กีต้าร์ย่อส่วนให้มีขนาดเล็ก เพื่อเหมาะกับพกพา และ เดินทาง

เบนโจลีน หรือ เบนโจเลเล่
มีสี่สาย ต้นกำเนิตจากอเมริกา
เป็นการผสม เครื่องดนตรี เบนโจ จากแอฟริกา
ผสมกับ อูคูเลเล่  จากฮาวาย    บอดี้ด้านหน้าเป็นหนังกลอง
แบบเบนโจ แต่มีขนาด และมี สี่สายแบบ อะคูเลเล่ 

เครื่องดนตรีพื้นบ้าน ยุค60-70 ผลิตที่เยอรมัน
มี6สายคลายกีต้าร์   แต่ลำตัวคล้ายเบนโจ ด้านหน้าเป็นหนัง

พิณสองสาย ของชนเผ่าบาตัก(Batak )   อยู่ที่เกาะสุมาตราเหนือ
ของประเทศอินโดนิเซีย เป็นดนตรีพื้นเมืองและเล่นในพิธิกรรมต่างๆ
พิธีกรรมศาสนาเซเร มีสองสาย ลำตัวคล้ายเรือ
มีแกะสลักเป็นสัตว์ส่วนหัวเป็น รูปคนนั่ง
ส่วนท้ายเป็นรูปหน้าคน  ทำจากไม้ คัสซอด มะขามแขก หรือ ขี้เหล็กเป็นไม้ชิ้นเดียว ขุดแกะสลัก
การตั้งสาย   สายสอง  C4   สายหนึ่ง  G4  
หรือ C ,       E
G  ,      D

จะเข้ เครื่องดนตรีประเภทดีดมีสามสาย พบว่า
มีการเล่นมาแต่โบราณ ทั้ง คนมอญ
ไทย และ เขมร  ส่วนมากทำหน้าที่
เป็นเครื่องนำในวงเครื่องสาย
วงมโหรี เดินทำนองหลักคล้ายระนาดเอก 

เครื่องดนตรีอูด (oud) เดินทางมาถึงยุโรปผ่าน
ทางสเปน ในศตวรรษที่ 13 นักรบครูเสด
ได้นำมันกลับมายังยุโรป และเมื่อเวลาผ่านไป
มันก็กลายเป็นเครื่องดนตรีตระกูล ลูท (lute)
ในยุโรป   นั่นเป็นเหตุผลที่ลูทได้ชื่อมาจากอูด
('le ut' ในภาษาฝรั่งเศสโบราณ)
มีการเพิ่มคุณลักษณะต่างๆ จากอูดเข้าไป
เช่น ใส่เฟร็ต  พัฒนามาเป็น แมนโดลิน กีต้าร์ 
เป็นต้น
อูด เป็นจุดสนใจหลักในพระราชวังออตโตมัน
ในศตวรรษที่ 15 ได้รับคุณค่าที่หาที่เปรียบไม่ได้
และเริ่มเป็นที่นิยมใช้ในดนตรีคลาสสิกตุรกี
ในศตวรรษที่ 19
อ่านรายละเอียด

เป็นเครื่องดนตรีที่มีประวัติยาวนาน 
ในแถบตะวันออกกลาง
ในประวัติศาสตร์ อูดยังถูกเล่นโดยอารยธรรมต่างๆ
ในเอเชียกลาง เมโสโปเตเมีย อิหร่าน และอาระเบีย
อูดมีบทบาทสำคัญในดนตรีคลาสสิกของตุรกี
ดังนั้นอูดจึงมี การตั้งสาย และ สไตร์การเล่น
หลายรูปแบบ ในแต่ละประเทศ

เครื่องดนตรีพื้นบ้านล้านนา  ทางภาคเหนือของประเทศไทย
สืบทอดมาตั้งแต่โบราณ  กระโหลกทำจากกระลา ด้านหน้าเป็นแผ่นไม้
เรียกว่าตาดสะล้อ  คันชักเรียกว่า ก๋งสะล้อ 

สะล้อมีสามขนาด เล็ก กลาง ใหญ่
การตั้งสาย สะล้อลูกสาม(นิยมสะล้อกลาง)  เอกสายเอก ซอล   ทุ้มเป็น โด
สะล้อลูกสี่ (นิยมสะล้อเล็ก ใหญ่)  สายเอก โด  สายทุ้ม ซอล 

เครื่องสายประเภทสี มีสองสาย
สายหางม้าคันชักอยู่ด้านในระหว่างสองสาย
ปรากฎครั้งแรกในราชวงศ์ถัง เชื่อกันว่าวิวัฒนาการ
มาจาก ซีฉิน   ไม้ที่นิยมใช้เป็นไม้เนื้อแข็ง
เช่น จื่อฐาน  ไม้จันทร์แดง ไม้แดง
ด้านหน้ากล้องเสียงเป็นหนังงูเหลือม

ซอเอ้อหูไม้ดำ เป็นไม้เนื้อแข็ง มีน้ำหนัก
เพื่อมีอายุความทนทาน
บางครั้งใช้ทำจากไม้เฟอร์นิเจอร์เก่าถือว่าเป็น
ไม้ชั้นดี เพราะไม้เก่ามีความอยู่ตัวแล้ว  

มีสองสาย ให้เสียงสูง แหลมกว่าซอด้วง
กระโหลกแต่เดิมใช้กระบอกไม้ไผ่ ปัจจุบันนิยม
ใช้ไม้เนื้อแข็ง หนังที่ขึงหน้าซอ นิยมใช้
หนังงูเหลือมมาขึง  ซออู้มีลักษณะคล้ายซอ หูฉิน
ของจีน 

เครื่องสายประเภทสี  มีสองสาย กล่องเสียงเรียกว่า
กระโหลกซอ ทำจากกะลามะพร้าว ด้านหน้าขึงด้วย
หนังวัว 

ซอพื้นบ้านเป็นงานทำมือ
กระโหลกซอเป็นกะลา  ด้านซอเป็นไม้ 
ไม่ทราบชนิดที่มา

มีขนาดเล็กกว่าซอเอ้อหู ให้เสียงสูงแหลม กว่า
ตั้งสูงกว่าซอเอ้อร์หู 4 ช่วงเสียง หรือเทียบเท่าคู่ 4   วางซอไว้ระหว่างขา ใช้ขาซ้ายปิดกระบอกซอประมาณ 60-70% เพื่อปรับเสียงให้แหลมแต่ยังกังวาน  ใช้ในวงดนตรีกวางตุ้ง

ซอเกาหู ,เกาเก้อหู
เครื่องดนตรีจีนแต้จิ๋ว  ทำโดยช่างอุ้ยในเมืองไทย
มีฝีมือในการทำเครื่องดนตรีประเภทซอจีน
เป็นที่ยอมรับกันในนักดนตรีซอจีน
ปัจจุบันได้เสียชีวิตแล้ว

เครื่องสายประเภทสี มี 4 สาย ต้นกำเนิดในประเทศ
ตะวันตกให้เสียงสูงในกลุ่มเครื่องดนตรี
วิโอล่า เชลโล่ ดับเบิ้ลเบส 
ไวโอลินมีหลายขนาด จากขนาดเต็ม
มาตรฐานทั่วไป 4/4   ลดขนาดสัดส่วน ลงมาเป็น  
3/4  1/2   เป็นต้น
Karl hofner kh66  1967  germany

จะไม่มีกล่องเสียง เหมือนไวโอลินอะคูสติก
เป็นโครงทึบ (Solid Body)  จึงมีเสียงเบา 
บางครั้งเรียก ไซเรนท์ไวโอลิน
(silent  violin) มีแจ๊คต่อสายสัญญานเสียงออกไป
ภายใน มี ไมค์  ปิ๊กอัฟ วงจรขยายสัญญานเสียง 
เพื่อต่อสายไปที่เครื่องขยายและออกลำโพง
  หรือ ต่อฟังเข้ากับหูฟัง
อีกประเภทหนึ่งมีกล่องเสียงเล็กๆ ส่วนหนึ่ง
แบบกึ่งโปร่ง (Semi-hollow)  

รูปร่างการเล่นคล้ายไวโอลิน
มีขนาดใหญ่กว่าไวโอลิน แต่เล็กกว่าเชลโล่
ทำหน้าที่เป็นเสียงกลาง (Alto) คอยเชื่อมเสียงสูง (ไวโอลิน) กับเสียงต่ำ (เชลโล, ดับเบิลเบส) ในวงเครื่องสายและวงออร์เคสตรา
การตั้งสาย  C3, G3, D4, A4

เครื่องสาย อยู่ในกลุ่มตระกูลไวโอลิน
ไวโอลิน, วิโอลา, เชลโล, ดับเบิลเบส
มีขนาดใหญ่กว่า ไวโอลิน และ วิโอลา
ให้เสียงต่ำกว่า  เล่นโดยนั่งบนเก้าอี้
ไว้เครื่องดนตรีที่ระหว่างขาและคันชักสี
C2, G2, D4, A4

หลังไม้เมเปิ้ลชิ้นเดียว ผลิตเยอรมัน 

ยังไม่ค่อยทราบข้อมูล

เครื่องดนตรีพื้นบ้าน ประเทศจอแดน และ ประเทศแถบตะวันออกกลาง
เช่น ซาอุดิอาระเบีย    เป็นซอทำมือ ส่วนคอวาดลวดลาย
  สายน่าจะเป็นหางม้า  ลำตัวด้านหน้ากับด้านหลังน่าจะเป็นหนังแพะ

ฮาร์โมเนียมเครื่องดนตรี พื้นบ้าน
มีที่ดันลมให้ผ่านลิ่มโน๊ตโลหะให้เกิดเสียง
การทำงานคล้ายแอคคอเดียน แต่
เวลาเล่นจะตั้งวางกับพื้น
นิยมเล่น ในอินเดีย ปากีสถาน บังคลาเทศ
เนปาล

เป็นออแกนที่ใช้ใช้สองเท้าเหยียบแป้น
เพื่อปั๊มลม ให้ผ่านลิ่มโลหะขนาดต่างๆให้เกิดเสียงโน๊ต
แต่ละตัว   มีการใช้เล่นในโบสถ์คริตส์ และตามบ้าน
ผลิตช่วง ยุค คศ .18xx   ถึงช่วง  19xx     
ต่อมาประเทศอินเดียออกแบบ
ให้ใช้มือปั๊มสูบลม เรียกว่า  ฮาร์โมเนียม
และใช้เล่นนิยมกันอย่างแพร่หลาย 
รวมทั้งใช้ในพิธีกรรมทางศาสนา
ชาวซิกข์   ฮินดู และ มุสลิม   
(ออแกนลม เครื่องนี้ผลิตที่ญี่ปุ่น   yamaha  b-20f  )

เป็นออแกน คล้ายออแกนที่ใช้เท้าเหยียบ
แต่ใช้ระบบไฟฟ้าปั๊มลม   ให้ผ่านลิ่มโลหะ
ขนาดต่างๆให้เกิดเสียงโน๊ตแต่ละตัว  
มีการใช้เล่นในโบสถ์คริตส์ และตามบ้าน
ผลิตช่วง ยุค คศ .18xx   ถึงช่วง  19xx     
ต่อมาประเทศอินเดียออกแบบ
ให้ใช้มือปั๊มสูบลม เรียกว่า  ฮาร์โมเนียม
และใช้เล่นนิยมกันอย่างแพร่หลาย 
  (ออแกนลม เครื่องนี้ผลิตที่ญี่ปุ่น   yamaha  L-20f  )

เป็นออแกน ใช้ระบบไฟฟ้าปั๊มลม  
ให้ผ่านลิ่มโลหะขนาดต่างๆให้เกิดเสียงโน๊ต
แต่ละตัว   มีการใช้เล่นในโบสถ์คริตส์ และตามบ้าน
ผลิตช่วง ยุค คศ .18xx   ถึงช่วง  19xx     

  (ออแกนลม เครื่องนี้ผลิตที่ญี่ปุ่น   yamaha   )

เครื่อง เป่า ใช้ลมผ่านลิ้นโลหะ ที่อยู่ภายในเครื่อง ให้เกิดเสียงแต่ละโน๊ต
โดยมีปุ่มกดคล้ายลิ่มเปียโน ในการเลือกเสียงให้เกิดเป็นโน๊ต
มีขนาดเล็กพกพาง่าย  เล่นง่าย เป็นระบบโครโมติก
ฝึกหัดพื้นฐานโน๊ตได้ดี  ทำให้เป็นที่นิยมให้นักเรียน ฝึกหัดในโรงเรียน 

ยี่ห้อ  hohner  รุ่น   Marca Regisrada  
เริ่มผลิตเมื่อ 1930   เป็นคีย์ C ไดอะโทรนิค
ผลิตประเทศเยอรมัน 

แอคคอเดียนโบราณ  ยี่ห้อHohner รุ่น Erica
รุ่นมีการผลิตที่ยาวนาน รุ่นนี้เป็นตัวโบราณ ผลิตที่เยอรมัน
คาดว่าผลิตราว ช่วงปี คศ. 1950-60  วัสดุเป็นไม้ 
ให้เสียงที่ไพเราะเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว เป็นที่ยกย่อง
และชื่นชอบ คนในวงการแอคคอเดียนรุ่นเก่า  
การเล่น การดันลมเข้าและยืดออกจะเป็นคนละโน๊ตระบบไดอะโทนิก
ต่างกับแอคคอเดียนรุ่นใหม่ ที่เป็นลิ่มคีย์คล้ายเปียโน ที่เป็นระบบโครโมติก
ทำให้หาคนเล่นได้น้อย   และเป็นแอคคอร์เดียน ให้เสียงโน๊ต
ระบบไดอะโทนิก ตัวนี้เป็นคีย์ C และ  G  
บอดี้ทำด้วยไม้ รูปทรงดูคลาสสิค ขนาดกะทัดรัดและน้ำหนักเบา

แอคคอร์เดียนโบราณ ยี่ห้อ   cuckoo   acordeon 
คาดว่า ประมาณปี คศ.190x
  รุ่นมีเสียงโน๊ตดังกุ๊กกู เหมือนเสียงนก

https://harmonicariffraff.blog/2023/12/15/cuckoo-again/

แอคคอร์เดียนโบราณ แบบปุ่ม อยู่ในยุคกลุ่ม ที่อายุน่าจะเกินร้อยปี 

Scandalli   ผลิตที่ประเทศ Italy 
เป็นรุ่นเก่ายังหาข้อมูลรุ่นนี้ไม่พบ 

แอคคอร์เดียน ยี่ห้อ FIROTTI  เยอรมันตะวันตก  

แอคคอร์เดียน yamaha  ประทศญี่ปุ่น 

แอคคอร์เดียน จากประเทศจีน
ยี่ห้อ Hero  และผลิตฮาร์โมนิกา ด้วย

แอคคอร์เดียน รุ่นเก่าอายุหลายสิบปี
  ยี่ห้อ   SABBATINI & CO
ประเทศอิตาลี

ฮาร์โมนิก้ารูปทรงขนาดใหญ่ ผลิตญ๊่ปุ่น 

ฮาร์โมนิกา จากประเทศจีน 
เป็นรุ่นสองคีย์ ในอันเดียว คีย์ C 
กับ คีย์ G

 เป็นเครื่องดนตรีสากล
ในกลุ่ม เครื่องลมทองเหลือง (Brass)
ให้เสียงสูง มีสามปุ่ม สร้างเสียงโน๊ตต่างๆ
เป็นเครื่องดนตรีที่มีวิวัฒนาการมาตั้งแต่โบราณ
ถูกนำไปเล่นในหลากหลาย เช่น  วงออเคสตรา
วงแจ๊ส  วงโยทวาทิต  ดนตรีลูกทุ่ง
  เพลงป็อบ เป็นต้น

กำเนิดขึ้น ที่ประเทศอังกฤษ ปลายศตรรษที่ 14
เริ่มแรกวัสดุทำจากไม้ ต่อมาก็มีทำจาก
วัสดุต่างๆ เช่นพลาสติก  

ขลุ่ยเนย์ มีมาแต่โบราณของประเทศอิยิปต์
ใช้ในงานพิธีกรรมศาสนา ต่างๆ งานศพ
งานรื่นเริงเฉลิมฉลอง 

ขลุ่ยพื้นบ้านประเทศอินเดีย
เป็นเครื่องดนตรีที่มีความสำคัญ
เกี่ยวข้อง กับศาสนาฮินดู เทพเจ้า
เป่าด้วยการผิว คล้ายขลุ่ยผิวของจีน 

เครื่องดนตรี พื้นบ้าน  รัฐอัสสัม จีน
รัฐฉาน เวียดนาม   
 

ขลุ่ยพื้นบ้านประเทศโบลิเวีย ชาวอินคา  อยู่ตอนกลางของทวีปอเมริกาใต้
ทำจากไม้แกะสลัก ทรงกระบอกสี่เหลี่ยม   
ผลิตใน (เทือกเขาแอนเดส) โบลิเวีย หมายเหตุ: ขลุ่ยเควน่าแบบแอนเดียนมักใช้ในดนตรีพื้นเมืองของเปรูและโบลิเวีย เล่นโดยชนเผ่าพื้นเมืองของอเมริกาใต้และบรรพบุรุษของพวกเขามาหลายชั่วอายุคน

ขลุ่ยทำจากไม้
ที่มีประวัติยาวนานของประเทศญี่ปุ่น
ให้โทนเสียงนุ่มต่ำ  ความสงบ ธรรมชาติ สมาธิ

เชห์ไนเป็นเครื่องดนตรีประเทศอินเดีย
ประเภทเป่าลม มีลักษณะเป็นรูปทรงกรวย
คล้ายโอโบ มีลิ้นคู่ ทำจากไม้ และมีโลหะอยู่ที่ปลาย
เป็นที่นิยมในภาคเหนือของอินเดีย เสียงของเชห์
เกี่ยวกับความ มงคลและศักดิ์สิทธิ์ ดังนั้นจึงนิยม
ใช้ในสำหรับงานแต่งงานและขบวนแห่ ส่วนเครื่องดนตรีที่
เทียบเท่ากับเชห์ไนในภาคใต้ของอินเดียคือ นาดาสวารัม

เครื่องเป่า มีลิ้นเดี่ยว single reed  เช่นเดียวกับ
แซกโซโฟน  แคลริเน็ตประดิษฐ์เมื่อ
ราวปี ค.ศ. 1700ชาวเยอรมันชื่อ
โยฮัน คริสท็อฟ เด็นเนอร์
ต่อมา นิยมใช้แพร่หลาย ในวงออเครสต้า
วงโยธวาทิต 

โครงสร้างคล้ายขลุ่ยแต่ปากเป่า
ลักษณะเป็นลิ้นไม้แบบเดียวกับแซกโซโฟน
มีขนาดเล็กพกพาได้ง่ายขึ้น 

เครื่องดนตรีเป่าที่ประดิษฐ์ขึ้นมา ผสม ระหว่าง รีคอเดอร์ กับ แซกโซโฟน
ยี่ห้อ YAMAHA  รุ่น YVS-100 เริ่มผลิตจำหน่าย ปี คศ. 2017

เครื่องดนตรีที่ใช้การผิวลม ผ่านท่อในแนวนอน   พบครั้งแรกในประเทศจีน
มีประวัติวิวัฒนาการที่ยาวนาน หลายพันปีเริ่มจากผลิตด้วยไม้ 
หลังจากนั้นก็เป็นโลหะ และ มีปุ่มที่มีความซับซ้อนมากขึ้น
ระบบการวางนิ้ว เพื่อให้ได้โน๊ตในระบบ โครมาติก (CHROMATIC)

เป็นเครื่องดนตรีโบราณ ที่ลักษณะคล้ายๆกันนี้
พบอยู่หลายภูมิภาคในโลก ทั้งจีน ชาวมายา  ยุโรป  
ยุคหลัง ศตวรรษที่ 13 มีการปรับปรุงพัฒนารูปทรง
ทำจากดินเผา  ที่ประเทศอิตาลีตั้งชื่อ ocarina และ
เป็นที่นิยมอย่างกว้างขวางไปทั่วโลก  

เป็นเครื่องดนตรีโบราณ ที่ลักษณะคล้ายๆกันนี้
พบอยู่หลายภูมิภาคในโลก  มีการปรับปรุงพัฒนารูปทรงทำจากดินเผา  
และมีการใช้วัสดุต่างๆ
ประดิษฐ์ขึ้น เช่น ไม้  วัสดุสังเคราะห์พลาสติก 

โหวด เครื่องดนตรีภาคอิสาน  ทำจากไม้ซาง
ขนาดต่างกันเรียงไปตามตัวโน๊ต มีชันโรงสีดำยึดติด
อยู่ตรงกลาง ใช้หมุนใต้ริมฝีปาก และใช้ลมผิวลงไปใน
ช่องให้เกิดเสียงโน๊ตต่างๆ  

เป็นเครื่องดนตรีประจำชาติของประเทศลาว  และ
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือของไทย  วิธีเล่นใช้ทั้ง การเป่า และ ดูดลมเข้า
ให้เกิดเสียง โดยมีไม้ซาง ขนาดต่างๆ และ ลมที่ผ่านลิ้นโลหะทำให้เกิดเสียง 

เครื่องดนตรีพื้นบ้าน ทางภาคอิสานของไทย
ดัดแปลงมาจากโหวตของอิสาน  และ แพนฟลุต
ของเครื่องดนตรีสากล 

 ขลุ่ยที่ประดิษฐ์ขึ้นมาจากดินเผา
ทำเป็นรูปทรงต่างๆ
มีผลิตขึ้นตามท้องถิ่น  หลายประเทศทั่วโลก 

เครื่องนี้ไม่ทราบที่มา ชื่อเรียก และ  
แหล่งผลิต  เป็นเครื่องดนตรีเก่าโบราณ
น่าจะอายุหลายสิบปี   มีความคล้าย
เครื่องดนตรีไซโลโฟน มีไม้ลูกระนาด 
เป็นไดอะโทนิคสฺ์  คีย์ C
ส่วนด้านบนเป็นขวด  น่าจะไว้เติมน้ำตั้งระดับ
เป็นโน๊ต ครึ่งเสียงเสริมเพื่อให้สามารถเล่นโน๊ต
ได้ตาม ระบบโครโมติก  หรือ ตั้งเปลี่ยนเป็นคีย์ต่างๆ 

 ซันตูร์  ขิมอิหร่าน ต้นกำเนิดในแถบเปอร์เซีย
ประเทศอิหร่าน เป็นเครื่องดนตรีเก่าแก่
พบหลักฐานภาพแกะสลักหิน
ของ ชาวอัสซีเรียและบาบิโล
(669 ปีก่อนคริสตกาล) แสดงให้เห็น
ผู้เล่นกำลังเล่นเครื่องดนตรีที่คาดว่า
เป็นต้นแบบก่อนที่ถูกพัฒนารูปแบบ
โดยลักษณะยืนคล้องเครื่องไว้ที่คอและใช้ไม้ตี 

ขิมที่ออกแบบเป็นรูปสี่เหลี่ยมคางหมู
สายขึงบนหย่อง หย่องและ สามเส้น  และ
บรรเลงโดยใช้ไม้ตีลงไปบนหย่อง    
มี2แถว ขนาดแถวละ  7 หย่อง       
และมีการออกแบบ เพิ่มขยายเป็น
9 หย่อง   11 หย่อง เพื่อให้ได้ช่วงเสียงที่กว้างขึ้น  

ขิมสีเขียว ชื่อเสียงทิพย์  เป็นไม้ยางแดง
อายุหลายสิบปี ผลิตโดยช่างเล็ก 

 แฮนด์แพน   เริ่มผลิตจดสิทธิบัตรโดยคนอเมริกัน
  พัฒนาจาก   ฮัง(HANG)ที่ต้นกำเนิดประดิษฐ์จากคนสวิสเซอร์แลนด์
เป็นเครื่องดนตรี มีขึ่น ต้นศตวรรษที่20 ราวปี คศ.2000 
มีหลุมเสียง เรียกว่า โทนฟิล์ว(TONE FIELDS)
อยู่รอบๆ ปุ่มตรงกลาง เรียก เซ็นเตอร์โทน(CENTER TONE)

ต้นกำเนิดมาจากประเทศเยอรมัน
เล่นโดย ใช้ไม้ตี ลงบนแท่งโลหะให้
เสียงโน๊ตแต่ละตัว
ระบบโครโมติก เสียงแหลมคมชัด สดใส 
  เริ่มเล่นจาก วงออร์เคสตร้า ปี คศ. 1874
และเริ่มแพร่หลายมาจนทุกวันนี้ 

อังกะลุง ป็นเครื่องดนตรีประเภทเครื่องกระทบ ทำจากไม้ไผ่
เล่นด้วยการเขย่าให้เกิดเสียง  ต้นกำเนิดอยู่ในบริเวณ
ประเทศอินโดนีเซียปัจจุบัน โดยชาวซุนดาเป็นผู้เล่นเครื่องดนตรี
ชนิดนี้มานานหลายศตวรรษ โดยเล่นกันเป็นกลุ่มหลายคน
ต้องอาศัย ความร่วมมือ พร้อมเพียงกัน  มีการนำมาเล่นในประเทศไทย  

ต้นกำเนิดมาจากแอฟริกา
ใช้นิ้วดีดชิ้นส่วนโลหะให้เกิดเสียงโน๊ต  

ฆ้อง หรือ โหม่ง โบราณ  มีลวดลายนูน เป็นโลหะ
ไม่ทราบประวัติ
คาดว่าเป็น โลหะทองเหลือง ของอินโดนิเซีย 

ขัน หรือ ชามเสียงทิเบต  เป็นโลหะผสม 
ใช้ไม้เคาะให้เกิดเสียงคล้ายระฆัง
หรือใช้ไม้ถูวนที่ขอบขันเป็นวงกลม
เกิดการสั่นสะเทือนเป็นเสียงกังวาล
ใช้ทำให้เกิดความสงบ สมาธิ  ในทิเบต
และ เนปาล